27.03.2018

Pamięci ofiar w Cazale 27 marca 1969 r.

My, Społeczny Polonijny Komitet Wspierania Polonii Haitańskiej - prosimy o modlitwę za ofiary dramatycznych wydarzeń pacyfikacji w Cazale dnia 27 marca 1969 roku - o godzinie 15:00 (3:00 PM) czasu haitańskiego.

Pomiędzy 27 a 29 marca 1969 roku w Cazale - reżimowe sił rządowe dokonały mordów, gwałtów - także na dzieciach dwunasto i trzynastoletnich - w okropny sposób.

"BAY KOU BLIYE POTE MAK SONJE"


Poniżej film archiwalny film z roku 2006 (TVP)


"Zasadnicze dla nas jest upamiętnienie tej daty i podzielenie się pamięcią wydarzeń z najmłodszymi" - mówi Joseph Eric Eliazer, dyrektor National High School. To było 46 lat temu. Gwałtowne represje wobec reżimu Duvaliera padły na wioskę Cazale, obecnie wspólnotową część Cabaret."
"Po miesiącu paniki społeczność jest zmuszona świętować zwycięstwo Duvalieristów pieśniami i tańcami przez tych, którzy przeżyli. Te nieudokumentowane wydarzenia, praca historyków i wola polityczna są częścią długiej listy przemocy i nadużyć popełnianych w wielu częściach kraju podczas dyktatury Duvalierów." 

"W Cazale, nie możemy sobie pozwolić na zapomnienie wydarzeń z 1969 r. "- mówi Eliazer. Jest to nawet jeden z odpowiedników tożsamości." 
„Mój dziadek, którego imię noszę, a moja babcia Olive Eliazer grzebano żywcem w kwietniu 1969 r.” Niewiele fizycznych śladów czasu przetrwało próbę czasu. Koszary wojskowe zostały przekształcone w szkołę podstawową i na poprzednim stanowisku milicji Duvalier (the Tontons Macoutes) w prywatnej budowie. W niektórych miejscach wioski znajdujemy zniszczone domy, których zwęglone cegły są rzadkimi dowodami rzeczowymi, które świadczą o tej trudnej przeszłości.
"Nigdy nie było żadnych działań prawnych od ofiar - dodaje dyrektor szkoły średniej. Podczas reżimu Duvaliera było to nie do pomyślenia. Po upadku dyktatury i do dziś większość mieszkańców nadal się boi, ponieważ potentaci tamtego czasu pozostawali na arenie władzy przez długi czas. Być może także pod wpływem czasu - ludność Cazale zrezygnowała."

źródło:




Wkład Elizabeth i Christophera - w upamiętnienie tej rocznicy, dobra wola i zaangażowanie - nie powinny uchodzić uwadze nawet najwyższym władzom Rzeczypospolitej Polskiej.ale szczególnie Ministerstwu Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej - gdzie przecież istnieją fundusze na wspieranie tego typu inicjatyw a także formy uhonorowania inicjatorów takich inicjatyw. Będziemy troszczyli się o społeczność w Cazale ale my - czyli Społeczny Polonijny Komitet Wspierania Polonii Haitańskiej - pragniemy, aby nasi liderzy: Elżbieta i Krzysztof - zostali docenieni za pracę, poświęcony czas i środku - aby Wam kochani Szybińscy - nie tylko Bóg błogosławił ale także - aby naród polski i Polonia na całym świecie pomagali.   


Rada Społecznego Polonijnego Komitetu Wspierania Polonii Haitańskiej




Brak komentarzy:

Prześlij komentarz