29.03.2018

Wielkanoc A.D. 2018


Z okazji Wielkiego Tygodnia oraz Zmartwychwstania Pańskiego Jezusa Chrystusa - życzymy naszym Przyjaciołom, mieszkańcom Cazlae, darczyńcom, sponsorom i czytelnikom najbliższych dni  - spokojnych, spędzonych w gronie rodzinnym, w zadumie i nadziei - Alleluja.


Niech Jezus Chrystus w Trójcy Jedyny Bóg otworzy oczy na krzywdę i ból 

Społeczny Polonijny Komitet Wspierania Polonii Haitańskiej


28.03.2018

Ayiti - Pologne 2018 - pamięci ofiar w Cazale 27 marca 1969 r.

"Nigdy tak niewielu Polaków nie rozsławiło imienia Polski - w tak małym i odległym kraju "

Był marzec roku 1969 - sytuacja na Haiti nie była dobra - państwem rządził dyktator i jego ludzie - a naród był rozdzierany celowo przez polityczne sitwy i skorumpowane układy różnego kalibru "grube ryby" biznesu. Strategiczne położenie Haiti nie bez przyczyny wykorzystywane jest do celów politycznych zawieruch i dzielenia grup społecznych. Tragiczne los ludności Cazale i pozostałych, które zasiedlili kiedyś Polacy - których potomstwo i potomkowie znacząco różnią się do dzisiaj karnacją, kolorem oczu i włosów. Inni a jakże nasi - polscy - bo ukochali sobie tą inność, tą wiarę przodków i tradycje. Przetrwali - chociaż nie było im łatwo - bo byli prześladowani. Szacunek tym, którzy ukochali sobie polską flagę, polskość w sercu. Szacunek dla tych, którzy z nadzieją śpiewają "Nadziejo". 



Drodzy Przyjaciele
Meldujemy - ceremonia odsłonięcia i poświęcenia obelisku w Cazale ofiarom zbrodni dyktatora Duvaliera odbyła się w 49 rocznicę tej tragedii. Obelisk ten wyraża naszą cześć dla zamordowanych mieszkańców Cazale mających korzenie polskie. W uroczystości wzięło udział wielu mieszkańców Cazale a także osoby spoza miejscowości – przyjaciele i krewni ofiar. Nareszcie usłyszeliśmy i wszyscy zebrani usłyszeli - zarówno w wypowiedziach oficjeli jak i zwykłych mieszkańców Cazale - „Pologne, Pologne" a także Elizabeth & Christopher Pologne. 












Oczywiście wcześniej zaśpiewaliśmy z Haitańczykami ich hymn narodowy a także oni z nami "Jeszcze Polska nie zginęła ..." a potem po poświęceniu głazu pomnika dokonaliśmy przecięcia wstęgi. Miałem przyjemność wygłosić okazjonalne przemówienie w języku kreolsko-haitańskim wspomagając się wprawdzie chwilami tekstem na kartce - ale wg opinii kazalczyków nieźle radziłem sobie nawet z melodią tego języka. 





Wzmianki prasowe













Gdy usłyszeliśmy śpiew dzieci: "kółko graniaste ..." w sercach rosła duma z polskości



Nie ma róży bez kolców. Ogromny głaz pomnika jest głęboko posadowiony w ziemi - lecz tablica do zainstalowania na nim nie dotarła na czas. Były problemy na granicy z Dominikaną, gdyż tablica była wykonana w Santo Domingo - bo tylko tam jest odpowiedni ploter do marmuru. 
Przewidujemy, że tablica, której zdjęcie załączamy powyżej - będzie na trwale zamontowana w najbliższą niedzielę. 











- Niestety nie mogliśmy na to czekać - bo czekają na nas bliscy w Polsce - po sześciu miesiącach naszej nieobecności. - Zresztą nie moglibyśmy przełożyć uroczystości, gdyż odbyła się ona dokładnie w 49 rocznicę i było wielu zaproszonych gości. W przyszłym roku będzie już 50 rocznica tej masakry.


Mamy nadzieję, że nasze polskie władze delegują na uroczyżstość taką swoich przedstawicieli - uroczystość, która będzie miała według zapowiedzi charakter państwowy. - Należy dodać, że wśród 23 mieszkańców Cazale - według naszej wiedzy - aż 21 miało pochodzenie polskie i teraz zostali uczczeni obeliskiem, na którym głównym elementem jest napis na tablicy:

Ayiti - Pologne


" Za Waszą i Naszą wolność"

"Pou libète paw ak pou nou"

"À votre liberté et à la nôtre"

" For your Freedom and Ours "


Pamięci tragicznie zamordowanych - wśród których byli potomkowie polskich legionistów walczących o wolność Haiti.




Nie jesteśmy historykami - ale to nie był chyba zbieg okoliczności. - Polacy odwiedzający Cazale powinni o tym pamiętać - mając już możliwość pomodlenia się przy obelisku z napisame "Ayiti Pologne" i złożenia kwiatów ku pamięci ofiar - pod tablicą upamiętniającą tragiczne wydarzenia. Załączone zdjęcia mają charakter informacyjny. - Nasza haitańska ekipa Cazale TV Pologne zarejestrowała całą uroczystość i w możliwie najkrótszym czasie przygotuje relację.


https://pl.wikipedia.org/wiki/Cazale

"BAY KOU BLIYE POTE MAK SONJE"

"Wszystko dla zmarłych - aby mieli życie"






Dziękujemy Wam drodzy przyjaciele z naszego Komitetu - bez Was - niemożliwe okazało się możliwe. - A należy tutaj dodać - w kraju, gdzie wydaje się, że minuta ma 600 sekund. 


Cały nasz proces realizacji, to przysłowiowy czas dla realizacji, który dała nam spadająca kometa, tylko w tym a nie w innym momencie.

Mamy nadzieję że nasz już realizowany projekt współpracy szkół z Cazale i z Polski a także inne projekty , będą miały również swoje szczęśliwe komety i gwiazdy oraz wsparcie Opatrzności.






Comite International pour le Soutien aux Haitiens Polonais

Społeczny Polonijny Komitet Wspierania Polonii Haitańskiej



Przewodniczący:

Krzysztof Christopher Szybiński (Polska, Haiti)

Członkowie:

Elżbieta Szewczyk-Szybińska (Polska)

Maria Makowska (Polska)

Anselme Georgina (Haiti)

Kamil Snoopy Szybiński (Polska)

Sławomir T. Mączyński (Szkocja, Polska)

Miłosz M. Mączyński (Szkocja, Polska)

Grzegorz Iwaniczko (Polska)

Andrzej Krzywdziński (Niemcy)

Karol Krzywdziński (Niemcy)

Henry Mariański (USA)

Wiesław Wierzbowski (USA)

Szczególną rolę odegrali nasi sponsorzy, którzym dziękujemy z całego serce. A są to:

GAD Cazale - Haiti

Fondation Lorquet pour une Nouvelle Haïti (FOLONHA) - Haiti 

Komitet Smoleńsko-Katyński, Amerykańska Częstochowa

Polska Jedność Narodowa - Kanada, 

Oskar Halecki Institute in Canada

Katolicki Klub Dyskusyjny im. Jana Pawła II z Nowego Jorku. 


Więcej informacji będzie już wkrótce na stronie internetowej www.haitipologne.pl , która jest w trakcie budowy webmasterskiej. 

Aby, Zmartwychwstały Chrystus obudził w nas to, co jeszcze uśpione, ożywił to, co już martwe - niech światąo Jego słowa prowadzi nas przez życie do wieczności. - Radosych Świąt Zmartwychwstania Pańskiiego Jezusa Chrystusa w gronie rodzinnym 
życzą
Elizabeth & Christopher

27 marca 2018 r., Haiti, Cazale




Napawacie nas dumą narodową - ja, moderator tego bloga - piszę Wam - Jesteście piękni w Waszej postawie patriotycznej i wierze w Boga. 

Sławomir T. Mączyński

oraz

Społeczny Polonijny Komitet Wspierania Polonii Haitańskiej



27.03.2018

Pamięci ofiar w Cazale 27 marca 1969 r.

My, Społeczny Polonijny Komitet Wspierania Polonii Haitańskiej - prosimy o modlitwę za ofiary dramatycznych wydarzeń pacyfikacji w Cazale dnia 27 marca 1969 roku - o godzinie 15:00 (3:00 PM) czasu haitańskiego.

Pomiędzy 27 a 29 marca 1969 roku w Cazale - reżimowe sił rządowe dokonały mordów, gwałtów - także na dzieciach dwunasto i trzynastoletnich - w okropny sposób.

"BAY KOU BLIYE POTE MAK SONJE"


Poniżej film archiwalny film z roku 2006 (TVP)


"Zasadnicze dla nas jest upamiętnienie tej daty i podzielenie się pamięcią wydarzeń z najmłodszymi" - mówi Joseph Eric Eliazer, dyrektor National High School. To było 46 lat temu. Gwałtowne represje wobec reżimu Duvaliera padły na wioskę Cazale, obecnie wspólnotową część Cabaret."
"Po miesiącu paniki społeczność jest zmuszona świętować zwycięstwo Duvalieristów pieśniami i tańcami przez tych, którzy przeżyli. Te nieudokumentowane wydarzenia, praca historyków i wola polityczna są częścią długiej listy przemocy i nadużyć popełnianych w wielu częściach kraju podczas dyktatury Duvalierów." 

"W Cazale, nie możemy sobie pozwolić na zapomnienie wydarzeń z 1969 r. "- mówi Eliazer. Jest to nawet jeden z odpowiedników tożsamości." 
„Mój dziadek, którego imię noszę, a moja babcia Olive Eliazer grzebano żywcem w kwietniu 1969 r.” Niewiele fizycznych śladów czasu przetrwało próbę czasu. Koszary wojskowe zostały przekształcone w szkołę podstawową i na poprzednim stanowisku milicji Duvalier (the Tontons Macoutes) w prywatnej budowie. W niektórych miejscach wioski znajdujemy zniszczone domy, których zwęglone cegły są rzadkimi dowodami rzeczowymi, które świadczą o tej trudnej przeszłości.
"Nigdy nie było żadnych działań prawnych od ofiar - dodaje dyrektor szkoły średniej. Podczas reżimu Duvaliera było to nie do pomyślenia. Po upadku dyktatury i do dziś większość mieszkańców nadal się boi, ponieważ potentaci tamtego czasu pozostawali na arenie władzy przez długi czas. Być może także pod wpływem czasu - ludność Cazale zrezygnowała."

źródło:




Wkład Elizabeth i Christophera - w upamiętnienie tej rocznicy, dobra wola i zaangażowanie - nie powinny uchodzić uwadze nawet najwyższym władzom Rzeczypospolitej Polskiej.ale szczególnie Ministerstwu Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej - gdzie przecież istnieją fundusze na wspieranie tego typu inicjatyw a także formy uhonorowania inicjatorów takich inicjatyw. Będziemy troszczyli się o społeczność w Cazale ale my - czyli Społeczny Polonijny Komitet Wspierania Polonii Haitańskiej - pragniemy, aby nasi liderzy: Elżbieta i Krzysztof - zostali docenieni za pracę, poświęcony czas i środku - aby Wam kochani Szybińscy - nie tylko Bóg błogosławił ale także - aby naród polski i Polonia na całym świecie pomagali.   


Rada Społecznego Polonijnego Komitetu Wspierania Polonii Haitańskiej




23.03.2018

Obelisk pamięci wydarzeń 27 marca 1969 r.


"Za Waszą i Naszą wolność"

Pamięci tragicznie zamordowanych, wśród których byli potomkowie polskich legionistów, walczących o wolność Haiti.


Drodzy Przyjaciele

Obelisk jest gotowy do zainstalowania na nim tablicy pamięci ofiar tragicznych wydarzeń w dniu 27 marca 1969 roku. - W Polsce nie wiele a prawie nic wówczas się nie pisało i nie mówiło o tamtych masakrach pod reżimem haitańskim. Bolesna historia z przelaną krwią, utratą ludzi nie mogących pogodzić się z dyktatorskimi czynami wobec ludzi, który są potomkami między innymi Polaków, którym los dał stanąć po stronie tych, którzy nie potrafili znosić już niewolnictwa i wszystkiego tego, co z niewolnictwem było związane pod kolonialną machiną francuskich plantatorów, którzy przywłaszczając sobie wyspę porywali w Afryce ludzi wolnych czyniąc ich niewolnikami i handlując nimi a także zmuszając bardzo często za cenę życia do pracy w nieludzkich warunkach - w kajdanach na szyi, na nogach - chłostanych pod pręgierzem za odmowę posłuszeństwa niewolniczego. 

XX wiek przyniósł społeczności w Cazale wiele bólu, o którym nie sposób teraz pisać - bo to przecież nie tylko mordowani mężczyźni ale także kobiety i dzieci - to historie przekazywane z pokolenia na pokolenie ustnie przeważnie z uwagi na celowo podtrzymywany analfabetyzm i zacofanie gospodarcze. Taka była polityka dyktatora haitańskiego w roku 1969 - kiedy w krótkich okresach czasu dokonywał aktów terroru na mieszkańcach Cazale - tych, którzy odróżniali się kolorem skóry, kolorem oczu, kolorem włosów od większości mieszkańców Haiti - bo przecież państwo haitańskie to głównie ludność pochodzenia tylko afrykańskiego wśród której od początku byli tacy, którzy mieli matką czarną a ojca białego. 

My, czyli Społeczny Polonijny Komitet Wspierania Polonii Haitańskiej - głównie za sprawą Elżbiety Elizabeth i Krzysztofa Christophera Szybińskich - zawiązując grupę osób mających w intencji wspieranie Polonii haitańskiej ale także ich przyjaciół na wyspie będziemy kontynuowali dzieło wsparcia. 

Na dzień dzisiejszy jest już usadowiony kamień - czyli obelisk mający rolę miejsca pamięci. Jeszcze tylko pozostaje zamontowanie tablicy pamiątkowej.  


"Kamień gotowy do instalacji tablicy. Wykonawcy tej tablicy z Dominikany narzekają, że jest dużo napisów - a mają przecież wzorzec już od czterech tygodni. - Potem jeszcze, jak mówią - jeżeli ich rozumiem - to straszne polskie liternictwo - jakby ich te alfabetyczne daszki i apostrofy były lepsze. - Dzisiaj byłem z Elżbietą na zakupach w Cabaret - woda, propan, tasiemki itp. rzeczy - wszystko trzeba dowieść - a jak wiecie tylko jako pasażerowie na motocyklach się poruszamy. Dwie osoby - dwa motocykle. Komfort jazdy nie do pozazdroszczenia. - Cykliczne problemy z Internetem - więc nie nauczyłem tym czasem w szkole, jak mają korzystać z modemu w oparciu o mój własny. - Jak tylko uzbieramy środki - prześlemy im poprzez firmę transferową. - To opóźni start współpracy szkół - ale co mamy zrobić. Jest, jak jest - może pobudzimy Polaków i Polonię do działania na rzecz tej społeczności - wtedy będzie lepiej. - Szczęść Boże."

Krzysztof Christopher & Elżbieta Elizabeth

Filmy o Cazale - TVP  (archiwalne z roku 2006)








15.03.2018

"Pierwsze jaskółki" zbiórki

"Pierwsze jaskółki" przybyły wraz z Elizabeth - z Polski. - Pragniemy podzielić się tym, co udało się teraz - a wierzymy, że uda się więcej i tylko lepiej. Wystarczy popatrzeć - jaką radość sprawiło dzieciom pojawienie się Elżbiety Elizabeth - niesamowite wrażenia - takie przywitanie. Radość przeszywa serce.



Balony z logo GS SCh Żukowo - w Cazale za sprawą naszego wspaniałego kolegi Grzegorza Iwaniczko

- radość dzieci jest najcenniejsza.

http://www.gs-zukowo.pl/







Wszyscy zadowoleni, wszyscy szczęśliwi - chociaż wszyscy zmęczeni - ale jak tutaj nie cieszyć się z postępów w niesieniu wsparcia potrzebującym.






Elizabeth i Christopher nawiązali trwałe więzi
z Cazale Community and Cultural Centre Inc.

https://www.cazalecommunityandculturalcenter.org/




Chwila przekazania uścisków męskich dłoni - Krzysztof Chrostopher i dyrektor szkoły w przyjacielskiej relacji ku polepszeniu poziomu edukacji dzieci, które zasługują na jeszcze więcej od nas - od Polaków i Polonii z całego świata.

Strony w języku francuskim - dla dzieci 


Sprzęt przekazany od Polaków naszych przyjaciół - w darze dla dzieci - jako pomoc do nauki


Mamy nadzieję, że ofiarowany sprzęt komputerowy będzie dobrze służył uczniom.




1. Komputer wraz z torbą ze zbiórki przekazano
1.b. Komputer nie posiada systemu operacyjnego - badamy możliwość kosztu zainstalowania.
2. System przenoszenia prądu na baterii 12V 9 Ah / 2.7 kg - równowartość 80 USD. 
Jak będzie pomagać szkolić dzieci - musi mieć prądu w komputerze na 3 godziny.
3. Zakup modemu internetowego do komputera z wyjściem USB - 50 USD
4. Zakup karty SIM - 3 USD
5. Zakup pakietu 7 Gb za dostęp do internetu miesięcznie to: 18 USD
6. Mam nadzieję że uda się pozyskać nie tylko komputery ale też kamery i camcordery na karty

Christopher


Używane ale sprawne - ale pozwalające na naukę, na rozwijanie umiejętności. Wspaniały prezent z Polski.






We wrześniu 2016 roku - Krzysztof Christopher roztaczał już wizję, którą dzisiaj spełnia - a co najważniejsze - przybywa nam przyjaciół i ludzie chcących wspierać społeczność Polonii haitańskiej.


Wszelkie otrzymane środki, jakie przekroczą zakładany budżet zostaną przeznaczone na nasze dalsze projekty i rozliczone na naszym blogu.

Przekazy za pośrednictwem Western Union prosimy kierować z opisem celu na:

Krzysztof Edward Szybiński
"kraj wypłaty" Haiti
"miejsce wypłaty" Cabaret

W imieniu społeczności Cazale - serdecznie dziękujemy i pozdrawiamy wszystkich przyjaciół i darczyńców.

Społeczny Polonijny Komitet Wspierania Polonii Haitańskiej


05.03.2018

Obelisk - etap pierwszy

Ruszył pierwszy etap prac związanych z osadzeniem kamienia na obelisk poświęcony ofiarom dyktatora haitańskiego, któremu przeszkadzało to, że w Cazale istnieje społeczność, której ojcami byli Polacy. - Miejsce dla Polaków ważne historycznie a pamięć, jaką jesteśmy jako naród winni przodkom obecnych Polonusów na Haiti a szczególnie w Cazale jest naszym obowiązkiem.

Potrzebna jest pomoc w finansowaniu tego szczytnego celu - na miejscu nikt nie chce nic robić społecznie - więc prosimy pomóżcie nam dokończyć to dzieło ku pamięci ofiar maskary w Cazale. 

Trochę skromnie, trochę nadal pod górkę - ale małymi krokami Krzysztof Christopher Szybiński jako koordynator projektu na miejscu w Cazale, jak niezastąpiony organizator tego wyzwania społecznego - pokierował nie tylko pracami operatora koparki na gąsienicach ale podołał wielu innym wyzwaniom, o których jeszcze opowie - jak tylko odpocznie po wyczerpującym dniu w pełni słońca. 

Na zdjęciach widzimy kilka chwil z tego jakże wyczerpującego dnia pracy - ale zapewniamy, że już wkrótce pojawi się więcej informacji. 


Cztery i pół godziny pracy operatora i koparki - niby taka prosta sprawa a jednak maszyną trzeba było operować w terenie, który wymaga precyzji - bo grunt kamienisty i nie aż tak bardzo stabilny. Operator miał sporo gimnastyki wysięgnikiem zanim dokonał dzieła. 


Cazale nie jest wielkim centrum robót budowlanych - stąd też pozyskanie tego typu maszyny budowlanej a tym bardziej opłacenie pracy maszyny i operatora - to wyzwanie, o którym pisaliśmy od kilkunastu tygodni. Nie udało się wszystko - ale najważniejsze, że udało się osadzić obelisk i ogarnąć to miejsce z niepamięci i zapomnienia. 


Akcja obelisk





Aż chce się napisać: "kości zostały rzucone" proszę Polonii - teraz jak przystało na naród żyjący na każdym kontynencie świata - nie bądźmy obojętni - to nie majątek, to nie fortuna - na to potrzeba naprawdę nie wiele - ale jak dotąd nie mamy wsparcia takiego, na jakie liczy ta mała społeczność tuląca biało-czerwoną flagę i wierząca w te ideały, jakie im pozostawili przodkowie - ojcowie z Polski. 


Teraz trochę prac porządkowych, jeszcze sporo pracy fizycznej i jeszcze sporo pracy ręcznej - ale damy radę - oczywiście - jeżeli nas będziecie wspierali i pomagali - także poprzez wpłaty na potrzeby ogłaszane przez nasz Społeczny Polonijny Komitet Wspierania Polonii Haitańskiej. 




Zapraszamy do współpracy na rzecz reaktywowania społecznej pamięci o Polakach na Haiti

http://www.icihaiti.com/en/news-23216-icihaiti-cazale-rehabilitation-of-the-rezistans-public-square.html

Mieszkańcy Cazale - nasi przyjaciele - nasi wspaniali ludzie mający prawo do troski o nich jako o braci w dobrej wierze, którym los nie dał tyle szczęcia - ile mamy my - ludzie wolni od wielu już trosk, które martwią tą społeczność katolicką w Cazale. - A więc oni pracują - robią co potrafią i jak potrafią - wykorzystując wolny czas i narzędzia - jakimi dysponują. 



Po posadowieniu głazu - należy jeszcze wykonać następujące prace:
1. Wykucie miejsca pod tablicę o wymiarach 70 cm x 60 cm
2. Wykonanie projektu graficznego tablicy
3. Wykonanie tablicy (marble)
4. Wykonanie napisów na tablicy
5. Zainstalowanie tablicy
6. Zabezpieczenie tablicy przed warunkami atmosferycznymi.
7. Wykonanie ostatecznych prac porządkowych wokół pomnika - obelisku. 

Trwają właśnie prace porządkowe wokół pomnika i miejsca pamięci. - Nasz obelisk jest już na miejscu poświęconym wszystkim ofiarom mordu z roku 1969. - Jest tam tablica z nazwiskami wszystkich ofiar.
Wizja artysty haitańskiego - a to miejsce powstało kilkanaście lat temu - to leżące na tym terenie kamienie upamiętniające ofiary. - Starsza pani - na filmie - to żona zamordowanego potomka polskiego legionisty. Przyznaje się też do swoich korzeni polskich. Zarówno z nią, jak też bezpośrednimi świadkami mordu w Cazale - przeprowadzimy wywiad reporterski i przedstawimy naszym czytelnikom, przyjaciołom i wszystkim zainteresowanym. 

Krzysztof Christopher Szybiński



Dziękujemy każdej osobie zaangażowanej w działania, o których piszemy

Wszelkie otrzymane środki, jakie przekroczą ten zakładany budżet zostaną przeznaczone na nasze
dalsze projekty i rozliczone na naszym blogu.

Przekazy za pośrednictwem Western Union prosimy kierować z opisem celu na:

Krzysztof Edward Szybiński
"kraj wypłaty" Haiti
"miejsce wypłaty" Cabaret